بسم الله الرحمن الرحيم
Milli Teknoloji Geliştirme Topluluğu, millî ve manevî değerlerimizi; mühendisliğin niyetine ve yönüne yön veren bir pusula olarak gören gençlerin bir araya gelişidir. Biz, bu çağın gürültüsü içinde; vatanını, insanını, kültür ve değerlerini unutmadan üretmeye çalışan, teknolojiyi; sahip olduğumuz varlık ve imkanlarımızla emanet olarak görenleriz.
Amacımız, "yapan insan" olmaktan önce, "neden yapan insan" olmanın peşine düşmek olmalıdır; ürettiğimiz her şeyin ardında bir anlam, bir ahlâk ve bir sorumluluk bulunmasını sağlamaktır. Çünkü biliyoruz ki, yönünü kaybetmiş bir teknik, en parlak hâliyle bile ruhsuz kalır. Bu yüzden biz, mühendisliği salt rasyonel hesaplardan çıkarıp; sorgulayan, düşünen, vicdanla tartan bir zemine taşımaya çalışıyoruz.
Yöntemimiz birlikleri içeriyor. Beraber düşünüp beraber karar veriyoruz; ortaya çıkan çalışmaların rasyonel zihnin ürünü olan kibrinden kaçınarak yaptığımız işi hakkını hakka teslimiyetle hareket etmeye ve aynı hedefte yönelmiş kardeşlik duygusuyla çalışmalıyız.
Bizler gücü kendimizden saymayız. Her şey O’nun içindir. Yine yaptıklarımız da O’nun içindir. Eylemlerimizi fikriyatımızı O’ndan doğar. İnsanlığı içimize düşürdüğü sevgiyle kucaklar, samimiyetle yol alırız. Bizlerin daha önce değinilen (düşünce, fikir, teorik) enstrümanlar öğrenilmesine ve kendimizi kargaşa içerisinde oluşturarak O’nun rızası için öğretileriyle kılmaya; harmoni üretmeye ihtiyacımız var.
İşte budur varoluş ve var olma kaidemiz. Kalabalıklar içerisinde define avcısı (olarak) aradığım ve bulmaklığımla şükrüme sebep olan inci, suları aşarak kimisinde gerdanlık, kulağındaki küpe; kimisinde örsünde dövülen en keskin silah, zihinlerde bir manaya sebebiyet vermesi arzusundayım. Doğdu ruhlara işlenen öfke, ardından söz oldu çalkalandı zihinlerde ve şimdi yazmak vaktidir. Tekniğiyle usta, kalem tutan eller artık öğrenmesi gerekiyor; Nedir bizleri buraya getiren? Nedir uğrunda koşturacağımız özlem?
Birtakım insanlar onlara, "İnsanlar size karşı asker toplamışlar, onlardan korkun" dediler de bu, onların imanlarını arttırdı ve "Allah bize yeter, O ne güzel vekildir!" diye cevap verdiler. Âl-i İmrân, 173